قَالُوا لَا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَن كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ . ( شعراء : 50 - 51 ) گفتند : « مهم نيست ، [ هر كارى از دستت ساخته است بكن ] ! ما به سوى پروردگارمان بازمىگرديم . ما اميدواريم كه پروردگارمان خطاهاى ما را ببخشد ، چرا كه ما نخستين ايمان‌آورندگان بوديم ! » آن‌گاه به درگاه خدا دعا كردند : رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْراً وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ . ( اعراف : 126 ) پروردگارا ! به ما صبر و استقامت عطا كن و ما را در حالى كه تسليم رضاى تو هستيم ، بميران . علامه طباطبايى ( ره ) مفسر قرآن كريم مىنويسد : نكتهء عجيب در برخورد ساحران فرعون با او اين است كه پس از مشاهدهء معجزه موسى در حضور فرعون جبار و ستمگر و عنيد كه داعيهء « انَا رَبُّكُمُ الْاعْلى » داشت ، ايستادند و با قاطعيت ، ايمان خود را آشكار ساختند و اين حكايت از دلهاى مطمئن ، عزمهاى راسخ و ايمانهاى ثابت و برهان قوى و بلاغت گفتار آنان مىكرد . « 1 » فرعون با تحريك گروهى از سران قومش ، تصميم گرفت موسى و پيروانش را كيفر دهد و مردانشان را بكشد و زنانشان را به اسارت گيرد ؛ امّا موساى كليم ، پيروانش را به صبر و استقامت فراخواند و آينده‌اى روشن را به آنان نويد داد : قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللّهِ وَاصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلّهِ يُورِثُهَا مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ . ( اعراف : 128 ) موسى به قومش گفت : از خدا كمك بخواهيد و در برابر مشكلات صبر كنيد ، زمين از آن خداست و به هر كس از بندگانش بخواهد ، واگذار مىكند . عاقبت نيكو از آنِ نيكوكاران است . آن‌گاه مسئوليت سنگين آنان را گوشزد كرد : قَالَ عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ . ( اعراف : 129 ) موسى اظهار داشت : اميد است پروردگار شما ، دشمنانتان را هلاك سازد و شما را در زمين جانشين او كند تا بنگرد كه چگونه عمل مىكنيد [ و بدين وسيله شما را امتحان كند ] .

--> ( 1 ) . الميزان ، ج 8 ، ص 219 .